ภาพYoshiki18-09-08พารากอน

posted on 19 Sep 2008 19:40 by bluegrass in Diary

โยชิกิ สุดที่รักมาไทย ในใกล้ๆวันเกิดเรา น้ำหูน้ำตาไหลพราก

การรอคอยกว่า10ปี ในที่สุดๆก็มีวันนี้ 55555555555

 

ย้อนหลังไปก่อนวันงาน เรารู้ข่าวช้ามาก มารู้ก็เกือบสายไปแล้ว เพราะรางวัลชิงบัตรเข้างานเค้าประกาศไปเกือบหมดแล้ว เหลืออยู่ไม่กี่ที่เองที่ยังไม่ได้ประกาศผล มันเครียดสุดๆเลย

ที่จริงวันเกิดเรา 15 กันยา ทุกๆปีเราจะอัพบล็อคไม่ก็โพสภาพใหม่ๆ

แต่ปีนี้นั่งลุ้นผลเอาบัตรที่สุดท้ายอยู่ที่ you2play เพราะประกาศผลวันที่15พอดี แต่เค้าก็เลื่อนไป ยิ่งเครียด เพราะหมดหนทางแล้วสติตงสติแตกลืมทุกอย่างหมดแล้วรูปก็ไม่ได้วาดไรเลย วันกงวันเกิด ตรูก็ลืมไปแล้ว นั่งบ้ารีเฟรชอยู่หน้าคอมฯแบบว่าไม่เป็นอันกินอันนอนอย่างโทรม

สุดท้ายวันที่16กันยา เค้าประกาศผล ตอนแรกตัดใจไม่ไปแล้ว

พอเห็นชื่อเท่านั้นแหละ น้ำหูน้ำตาไหลพรากๆเลย ไม่หยุดเลย มองจอคอมฯแทบไม่เห็น ดีใจๆๆๆมากๆ

เป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตของเราค่ะ ^^ และจะจำไปตลอดชีวิตเลย เฮ...!!

ผลประกาศออกมาได้บัตร2ใบจาก you2play ดีใจทั้งพี่ทั้งน้อง

ตอนแรกคิดว่าไม่ไป ไม่ไป ไม่ไปแล้ว พอรู้ผลว่าได้ ไอ้น้องรีบจัดชุดเสื้อผ้าที่จะใส่ไปในวันนั้นเลย

แน่นอนว่าไม่มีเวลาเตรียมตัวเพราะรู้ว่าโยมาก็ปาไปวันที่14แล้ว เพราะงั้นคว้าอะไรได้ก็คว้าหมด

 

ไปหยิบเสื้อx ของแท้ ออกจากกล่องมาใส่ไปงานเลย

ตัวนี้นี่แหละ ของปี 1991

ละก็ไปซื้อกล้องใหม่เลย เพราะกล้องส่วนรวมที่บ้านใช้ไม่อยู่ แถมกล้องใหญ่เราก็กำลังพังไม่ได้ส่งซ่อม

ถอยกล้องใหม่ออกมาเลยวันที่17ไปซื้อแบบรีบๆ

 

ละก็นอนไม่หลับเลย ตี5ครึ่งก็ยังไม่ได้นอน ตื่นเต้นมากๆ พอนาฬิกาปลุกเลยต้องต่อเวลา

ไปถึงที่นั่นก็บ่ายแล้ว คนกำลังต่อแถวรอรับบัตรเข้างานกันเต็มไปหมด

เราก็นั่งอยู่แถวๆนี้แหละ แถวรอรับบัตร นั่งรอนานมากๆ

อันนี้ป้ายงานหน้าลิฟท์ค่ะ

สถานที่จัดงาน สยามพาวาลัย ชั้น6 พารากอน

เสื้อยืดที่แจกฟรีให้ทุกคนที่มาในงานวันนี้ เราได้2ตัวเพราะมีบัตร2ใบ

(อยากได้สีดำมากกว่าแฮะ มันดูร็อคมากกว่าสีขาว)

แต่มีตัวที่เก็บไว้10กว่าปีก่อนข้างบน ผ้าใกล้เปื่อยใส่แล้ว อิอิ

เลยไม่ได้สวมเสื้อตัวนี้อะค่ะ

บัตรเข้างานได้นั่งติดกันดีใจจัง

(ตอนเอาเสื้อดันลืมหยิบบัตร พอจะไปเอาพี่เค้าไม่ยอมให้ เราเลยชี้ไปที่โต๊ะมีบัตรถูกวางทิ้งไว้2ใบอยู่ ไม่หายไป โชคยังดี ที่จริงเค้าคงกลัวเราแย่งสิทธิ์เอาไปให้เพื่อนมั้งคะ เพราะบัตรหายาก แต่เราซุ่มซ่ามเอง ละของสำคัญแบบนี้ เราเข้าใจนะ แต่ถ้าเราไม่ได้บัตร เพราะความซุ่มซ่ามเราคงเสียใจมากถึงมากที่สุดแน่ๆ เกือบไปแล้ว)

เวทีในงานข้างในค่ะ

มีจอฉายภาพคอนเสิร์ต ให้ดูไปพลางๆระหว่างรอ

กลุ่มคอสฯเดินเข้ามาในงาน

มุมมองจากที่เรานั่ง ภาพเบลอๆ

เรานั่งห่างไกลลิบ ได้เห็นโยไกลเหลือเกิน (เศร้า)

ดาร์ลิ้งค์มาละค่ะ มาสายกว่ากำหนดการไปเยอะ (ตามสโลแกน ไม่สายไม่ใช่โย)

คุณ พิม ซอนย่าเป็นคนสัมภาษณ์โยชิกิ

มีการมอบตุ๊กตาช้าง ให้โยชิกิ

(10ปีก่อนมี ระนาด,เครื่องนวดคอ,กลองไทยอันเล็กๆ,ดาว,นกกระเรียนขอให้โยหายเจ็บคอ,ของจากแฟนๆฯลฯ)

ถ่ายรูปรวม

ดาร์ลิ้ง "คุกเข่า"เซ็นต์ชื่อให้แฟนๆที่โชคดีทั้ง17คน ที่ได้โอกาสจับมือ+ถ่ายรูปกับโยชิกิ

เหล่าแฟนๆมีทั้งขอลายเซ็นต์บนเสื้อเอย ขอจับมือ ขอกอด ขอโอบ ละฝากคำพูด

แต่มีสาวเสื้อเขียวคนนึงได้หอมแก้มโย ละโยหอมกลับด้วย

ฮอลฯแตกเลย กองเชียร์ข้างหลังเราโห่ใหญ่ 55555 ละก็มีเสียงตะโกนไม่เอาไม่ยอม

ขอบอกว่าช่วงนี้โย ใจดีสุดๆไปเลยค่ะ เซอร์วิสให้แฟนๆ17คนผู้โชคดีมากๆ

ยิ่งคนไหนจับ กอด โอบ ทีไรเสียงกรี๊ดถล่มทลาย ยิ่งคนที่ขึ้นไปใกล้ชิดโยจังมากเท่าไรเสียงยิ่งถล่ม

แต่สาวเสื้อเขียวที่ได้หอมแก้มโยละโยหอมกลับนี่ เสียงโวยวายโรงแตกไปเลย 555

มีทั้งเสียง ทั้งสาวและชาย ตะโกน "โยชิกิ ไอเลิฟยู" เอย

เสียงอัยชิเทรุเอย (เสียงเราเองแหละ แหะๆ)

ละก็ตอนที่โยหยุดเงียบไปพักนึงตอนพูดถึงฮิเดะ

ก็มีคนตะโกน โย ไฟท์ๆ ทั้งฮอลล์

เราก็ตะโกนไปกัมบาเระ

จะว่าไปทั้งวันงานเราตะโกนอยู่ตลอด เพราะคนนั